In het kort:
– FIFO (First In, First Out) = bij elke verkoop gaat het oudst binnengekomen exemplaar als eerste de deur uit.
– Bij refurbished elektronica is FIFO geen boekhoudregel maar margebescherming: plankliggers dalen in waarde terwijl jouw inkoopprijs vaststaat.
– Handmatig FIFO mislukt structureel, want de inpakker pakt wat bovenop ligt — automatische toewijzing per bestelling lost dat op.
– Bonus: FIFO maximaliseert je resterende leveranciersgarantie per verkocht exemplaar.
FIFO klinkt als iets uit een boekhoudcursus, en dat is het ook. Maar voor wie telefoons, laptops of andere dalende-waarde-producten verkoopt, is het vooral dit: de goedkoopste manier om marge te beschermen die er bestaat. Even uitleggen waarom — en waarom goede voornemens hier niet werken.
Je koopt in maart een refurbished iPhone in voor €280. In mei koop je hetzelfde model in voor €255, want de marktprijs zakt — dat doen telefoons nu eenmaal. Beide liggen op de plank, beide staan voor €349 in je shop. Er komt een bestelling. Welke verstuur je?
Pak je willekeurig (lees: wat bovenop ligt), dan is de kans groot dat het mei-exemplaar gaat en het maart-exemplaar blijft liggen. Volgende maand is de marktprijs verder gezakt en moet je je verkoopprijs mee laten zakken — terwijl dat maart-exemplaar nog steeds €280 heeft gekost. Je marge op precies je oudste, duurste voorraad verdampt in stilte. FIFO draait dat om: maart gaat eerst, elke keer, zonder discussie.
Je leverancier geeft garantie vanaf inkoopdatum. Elke dag dat een toestel bij jou ligt, snoept van de termijn waarbinnen jíj nog bij je leverancier terechtkunt als de klant met een defect komt. Het oudste exemplaar eerst verkopen betekent: per verkocht toestel maximale resterende dekking. Klein detail, tot die ene klant in maand elf van zijn garantie aanklopt.
Iedereen die FIFO als werkafspraak heeft geprobeerd, herkent dit: het werkt twee weken. Dan komt de drukte, pakt de inpakker het doosje dat vooraan staat, en is de afspraak stilletjes dood. Niet uit onwil — uit logistiek realisme. De plank weet niet wat oud is. Mensen onder tijdsdruk kiezen het pad van de minste weerstand. Altijd.
De enige FIFO die standhoudt is de FIFO die niet van discipline afhangt:
| Handmatige FIFO | Automatische FIFO | |
|---|---|---|
| Wie kiest het exemplaar? | De inpakker (onder tijdsdruk) | Het systeem, bij binnenkomst van de order |
| Op basis waarvan? | Wat vooraan ligt | Geregistreerde binnenkomstdatum |
| Bewijs achteraf? | Geen | Serienummer op order en factuur |
| Houdbaarheid van de afspraak | ±2 weken | Permanent |
Bij automatische toewijzing wijst het systeem op het moment van bestellen het oudste beschikbare exemplaar toe — op serienummer. De inpakker hoeft niet meer te kiezen, alleen te pakken wat er op de pakbon staat. FIFO wordt dan geen voornemen maar een eigenschap van je proces.
Gebeurt zelden, maar kan: een specifiek exemplaar ruilen vóór verzending hoort gewoon mogelijk te blijven (in onze plugin heet dat een swap, met reden en logregel). FIFO is het standaardpad, geen dwangbuis. Het punt is dat de uitzondering een bewuste handeling wordt — en niet andersom.
Is FIFO verplicht?
Niet voor de verkoop zelf. Boekhoudkundig zijn er regels over voorraadwaardering (vraag je boekhouder), maar fysiek het oudste exemplaar eerst versturen is gewoon verstandige bedrijfsvoering — geen wet.
Werkt FIFO ook zonder serienummers?
Beperkt: per partij/inkoopdatum kan het, maar je kunt nooit bewijzen wélk exemplaar wegging. Voor producten met serienummers is exemplaar-administratie de enige sluitende route.
Wat is het verschil tussen FIFO en LIFO?
FIFO verstuurt het oudste exemplaar eerst, LIFO het nieuwste. Voor dalende-waarde-producten zoals elektronica is FIFO vrijwel altijd de juiste keuze.